W 1943 roku Jurij Kosacz wraca do Lwowa, do 1944 pracuje w redakcji pisma "Lviwski visti". W 1943 r. wychodzi jego powieść nt. wydarzeń poprzedzających wybuch powstania w 1648 roku pt. Rubikon Chmelnyckoho. We wrześniu tego roku na scenie lwowskiego teatru ma premierę historyczny dramat Kosacza Obloha.
Pod koniec 1944 roku pisarz został aresztowany i wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego. Wyszedłszy pod koniec wojny na wolność Kosacz mieszkał przez kilka miesięcy w Austrii, potem w zachodnich Niemczech. Wtedy to wraz z Jurijem Szerechom-Szeweliowym i Ułasem Samczukiem zakłada w Monachium Ukraiński Ruch Artystyczny МУР. W tym czasie Kosacz dużo publikuje: zbiory opowiadań Noktiurn be-mol (1945), Zaproszennia na Cytru, Czudesna Balka (1946), fragmenty historycznej powieści Deń Hniwu (1948). Dotyczące go problemy życia na emigracji Kosacz opisał w swym najbardziej znanym utworze Enej ta żyttja inszych (1946).
Po rozpadzie Ruchu, w 1949 roku, pisarz wyjechał do USA, gdzie aktywnie współpracował z ukraińską diasporą, redagował czasopismo "Za synim okeanom" oraz "Obriji", w dużej mierze przez niego finansowane.