Walki na Kaukazie Wojsko Azowskie zostało niemal natychmiast włączone do walk na Kaukazie. Ich pierwszym zadaniem było wsparcie generała Jermołowa, który planował wyparcie Czerkiesów z północno-zachodnich zboczy Kaukazu, które biegną od Cieśniny Kerczeńskiej do Abchazji. Kozacy Hładkiego mieli wspomagać operacje rosyjskiej floty i wojsk lądowych. Pływając na swoich czajkach, specjalne dziesięć grup, po 20 kozaków każda, dokonywały rekonesansów i brały udział w walkach przeciwko Czerkiesom. Zajmowali się również zwalczaniem angielskich, francuskich i tureckich przemytników, którzy sprzedawali broń mieszkańcom Kaukazu. W 1835 zniszczyli kilka przemytniczych szkunerów i zajęli angielski statek "Vixen", wiozący broń Czerkiesom. Szala zwycięstwa w walkach na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego zaczęła przechylać się na stronę powstańców Imama Szamila, którzy w 1840 wyparli Rosjan nad samo morze. Kozacy azowscy wzięli wówczas udział w akcji ewakuacyjnej ocalałych rosyjskich oddziałów.