Ostmarka (niem. Mark) – jednostka monetarna wprowadzona do obiegu w 1918 r. przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli okupacji niemieckiej Suwalszczyzny, Grodzieńszczyzny, Wileńszczyzny oraz Litwy i Łotwy. W późniejszych miesiącach 1918 weszła do obiegu również w Estonii. Dzieliła się na 100 fenigów.
Historia thumb|Mapa terenów Ober-Ost z niemieckiego plakatu propagandowego z lat I wojny światowej thumb|Rewers banknotu 50 ostmarek z 1918 z trójjęzycznym napisem niemiecko-litewsko-łotewskim Niemiecka administracja okupacyjna, zwana potocznie Ober-Ost (Gebiet des Oberbefehlshabers Ost), została utworzona w 1915 r., po wyparciu wojsk rosyjskich z terenów guberni grodzieńskiej, kowieńskiej, kurlandzkiej, suwalskiej i wileńskiej. Początkowo na tych terenach władze okupacyjne wprowadziły do obiegu ostrubla, który miał wyprzeć pozostającego w obiegu rubla rosyjskiego (1916). Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa, Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej ustanowiono jej siedzibą Kowno, gdzie w kwietniu 1918Tadeusz Wodzyński: Banknoty polskie-typy i odmiany. Katalog 1794–2002, s. 197. wyemitowano banknoty przeznaczone do obiegu na terenach Ober-Ost.