Do obiegu wprowadzono banknoty o następujących nominałachStandard Catalog of World Paper Money, s. 577.: ½ marki 1 marka 2 marki 5 marek 20 marek 50 marek 100 marek 1000 marek.
W obiegu były jedynie banknoty, monet nie wybijano. Wszystkie posiadały napisy w językach: litewskim, łotewskim i niemieckim. Pod względem graficznym banknoty poniżej 100 marek nie wyróżniały się niczym szczególnym, a na ich szatę graficzną składały się napisy i ramka z ornamentem. Jedynie banknoty 100 i 1000 markowe posiadały bardziej interesującą szatę graficzną, dość typową dla okresu w którym powstały (postaci alegoryczne, festony składające się z owoców, liści i wstążek itd.).
Ostmarka objęła swym zasięgiem pozostałą część Inflant z Estonią w 1918, po opanowaniu tych ziem przez Niemców. Waluta ta pozostała w obiegu na terenie krajów bałtyckich do wprowadzenia poszczególnych walut narodowych we wczesnych latach 20. XX w.: marki estońskiej, rubla łotewskiego (a następnie łata łotewskiego) i lita litewskiego.
Przypisy
Bibliografia Latvijas vēstures atlants, Ryga 2005, . Ivar Leimus i inni: Money in Estonia, Latvia and Lithuania 1915-1940, Lietuvos istorijos ir etnografijos muziejus, 1990
Kategoria:Historyczne jednostki monetarne Europy Kategoria:Historia gospodarcza Niemiec Kategoria:Gospodarka Estonii Kategoria:Gospodarka Litwy Kategoria:Gospodarka Łotwy Kategoria:Marka (waluta) Kategoria:Ober-Ost