Galatowie przybyli do Azji Mniejszej zostali wezwani tam przez króla Bitynii Nikomedesa I i wynajęci przez niego jako najemnicy w walkach z jego bratem w zamian za dolinę rzeki Halys. Azjatyccy Galatowie w 275 roku p.n.e. zostali pobici przez Antiocha I, który otrzymał wtedy przydomek Soter, i zostali zepchnięci na tereny, na których założyli później Galację. Waleczność Galatów sprawiła, że sąsiednie państwa musiały się z nimi liczyć, a nawet płacić trybut. W roku 240 p.n.e. płacenia trybutu odmówił władca Pergamonu Attalos I i stoczył zwycięską bitwę z Galatami nad rzeką Kaikos, po której objawił się królem Pergamonu i przybrał przydomek: Galatonikes. Galatowie stracili na znaczeniu, lecz chwytali jeszcze kilkakrotnie za broń, m.in. gdy Rzym przekazał ich miasta Pergamonowi. Zwycięstwa Pergamończyków upamiętniono pomnikiem Grupa Galów. W 64 r. p.n.e. Galacja została przyłączona do Rzymu.