Według Liwiusza Galatowie dzielili się na trzy plemiona: Tektosagowie osiedlili się na ziemiach położonych wokół dzisiejszej Ankary, Tolistebogiowie wokół miasta Pessinus, a Trokmowie wokół Tavium. Każde z trzech plemion podzielone było na cztery części, zwane tetrarchiami na czele z wodzem – tetrarchą. Tetrarchowie sprawowali niepodzielną władzę w swoich częściach (kantonach), z wyjątkiem osądzania morderstw, czego dokonywała rada składająca się z trzystu członków wybieranych z ich wszystkich dwunastu kantonów. Po poddaniu Rzymowi na czele Galatów stanęło wspólnie trzech przywódców plemion. Wkrótce potem po władzę sięgnął Dejotarus, który został uznany za króla Galacji przez Rzymian.
Przez Galację prowadziła trasa jednej z podróży misyjnych apostoła Pawła. Później napisał on jeden ze swoich listów do chrześcijańskich mieszkańców miast galackich.
Królowie Galatów Dejotarus (62–40 p.n.e.) Brogitariusz (40–37 p.n.e.) Amyntas (37–25 p.n.e.)
Kategoria:Celtowie Kategoria:Plemiona celtyckie Kategoria:Galacja (prowincja rzymska)