Na potrzeby armii brytyjskiej produkowano prawie identyczne wersje Mk I, Mk I* (wymienne oznaczenie Mk IM), Mk II (uproszczony celownik i rezygnacja z teleskopowego dwójnogu na uproszczony o stałych ramionach) i Mk III. W czasie wojny karabin był produkowany również przez australijskie zakłady Lithgow Small Arms Factory oraz przez kanadyjskie zakłady John Inglis w Toronto, gdzie również powstała wersja kalibru 7,92 × 57 mm (dla Chin). W 1944 r. rozpoczęto produkcję lżejszej wersji Mk IV (w stosunku do MK II i MK III skrócono lufę do 56,5 cm).
Bren był solidny, niezawodny, łatwy w obsłudze i konserwacji. Nie był zbyt ciężki jak na swoją rolę operacyjną i był bardzo celny.
W 1959 r. powstała wersja L4 kalibru 7,62 × 51 mm NATO. L4 produkowany był w wersjach A1 do A6. Wersje L4A3, L4A4 i L4A6 miały lufy z rowkami przyśpieszającymi chłodzenie w czasie intensywnego prowadzenia ognia.