sphinx angulatus – południowo-wschodnia Azja od zachodniej Mjanmy na wschód przez południową Chińską Republikę Ludową, w tym wyspa Hajnan, i na południe do północnej części Półwyspu Malajskiego i Sumatry, południowego Borneo, zachodniej Jawy, Bali, zachodniej Sumbawy i południowego Celebesu; występuje też prawdopodobnie na wyspie Lombok. Zapisy z wyspy Sangeang wymagają potwierdzenia. C. sphinx babi – wyspa Babi, u północno-zachodnich wybrzeży Sumatry. C. sphinx pagensis – Wyspy Batu (Tanahmasa i Tanahbala) i Wyspy Mentawai (Siberut, Sipora, Północna Pagai i Południowa Pagai). C. sphinx scherzeri – wyspa Kar Nikobar. C. sphinx serasani – Wyspy Natuna (Natuna Besar i Serasan).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 89–109 mm, długość ogona 13–18 mm, długość ucha 19–23 mm, długość tylnej stopy 14,5–20,5 mm, długość przedramienia 67–76 mm; masa ciała samic 28–70 g, samców 34–53 g.
Ekologia Siedliskiem gatunku są lasy tropikalne. Krótkonosek sfinksowy żyje w koloniach, liczących od 3 do 7 i więcej osobników tej samej płci. Kolonie nietoperzy znajdują schronienie w namiotach utworzonych z liści palm, przede wszystkim Borassus flabellifer, Areca catechu, Polyalthia longifolia, Vernonia scandens.