Czarny piątek W piątek 13 sierpnia Tunner, który objął dowództwo 28 lipca, udał się do Berlina w celu odznaczenia jednego z pilotów. Z powodu panującej w tym dniu mgły rozbiło się kilka samolotów i w powietrzu utworzył się „korek” kilkudziesięciu samolotów czekających na pozwolenia na lądowanie. W celu uniknięcia tego typu wypadków w przyszłości Tunner wprowadził dwie zasady ruchu: wszyscy piloci – nawet w idealnych warunkach pogodowych i w ciągu dnia – muszą latać według przyrządów oraz każdy pilot mógł podejść do lądowania tylko raz – w przypadku nieudanego lądowania należało zawrócić z pełnym ładunkiem do bazy. Wkrótce dodał do tego jeszcze jedną zasadę: po wylądowaniu załoga nie mogła opuszczać samolotu w trakcie jego rozładowywania. Przy tak dopracowanym harmonogramie lotów, połączonym z dobrze zorganizowaną pracą rozładunkową na ziemi, samoloty spędzały najwyżej 25 minut na lotnisku w Berlinie Zachodnim. Po wprowadzeniu zasad Tunnera samoloty zaczęły lądować co dwie minuty