Francuzi nie brali aktywnego udziału w mostach powietrznych, ale udostępnili swoje lotnisko do użytku USAF.

Pierwsze loty Pierwszym dowódcą operacji został mianowany przez Curtisa LeMaya generał Joseph Smith. Dostępne C-47 nie były w stanie przetransportować wystarczającej ilości ładunku, Clay i LeMay zażądali od Pentagonu wszystkich dostępnych Douglas C-54 Skymaster. Pierwsze Skymastery dotarły do Niemiec 28 czerwca, a do końca następnego tygodnia do Europy przybyło następnych 500 samolotów. Do operacji dołączyła się także US Navy, przysyłając dwa dywizjony samolotów R5D (odmiany C-54). Most powietrzny początkowo znany był nieoficjalnie jako „LeMay Coal and Feed Delivery”, później otrzymał oficjalną nazwę Operation Vittles (samo słowo vittles oznacza tyle co „wikt”).

W przemówieniu z 28 czerwca prezydent Harry Truman podkreślił, że alianci nie opuszczą Berlina Zachodniego i nie porzucą jego mieszkańców. Do Europy przybywały dodatkowe C-54 – 1 lipca stanowiły one większość samolotów biorących w operacji, latając do miasta 24 godziny na dobę. Transportowce lądowały w Berlinie co trzy minuty noc i dzień.