W 1951 został inicjatorem i jednym z założycieli Zespołu Naukowo-Badawczego dla Chorób Zawodowych Wsi, przekształconego następnie w Instytut Medycyny i Higieny Wsi w Lublinie (obecnie Instytut Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki).
Zmarł 17 stycznia 1954 roku w Warszawie. Pochowany jest na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 170, rząd 2, miejsce 6).
Życie prywatne Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Anną z domu Jankowska (1875-1912, którą poślubił w 1899. Z tego związku małżeńskiego przyszły na świat dwie córki - Aleksandra (filolog klasyczny, 1900-1955) i Maria (architekt, 1902-1994). Natomiast w 1914 jego drugą żoną została Helena z domu Witkowska (1872-1946).
Był członkiem Rady Najwyższej Loży Masońskiej „Prawda”. Z tego powodu Leon Chajn uważał, że profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego nie wysunęli jego kandydatury do Nagrody Nobla.
Działalność społeczna i międzynarodowa Był pierwszym prezesem Towarzystwa Psychiatrów Polskich. W latach 1929– 1934 przewodniczył działaniom Naczelnej Izby Lekarskiej. Z kolei w okresie od 1935 do 1936 przewodniczył Polskiemu Towarzystwu Medycyny Prewencyjnej. W latach 1924–1926 kierował pracami Polskiego Komitetu Pomocy Dzieciom.