"Ścisk był wielki na tarasie zamkowym, rzeka wezbrała do niesłychanej wysokości. Cała Praga zalana, dachy i kominy tylko z domów widać było, na których mieszkańcy wołali rozpaczliwym głosem o ratunek. Cała okolica nadwiślańska, jak okiem zajrzeć, zniknęła, tylko woda z białą pianą po niej szumiała. Na dwie przeszło mile wokoło wylew się ten srożył; do wsi Kobyłki łodziami dopływano".
Po upadku Napoleona, od 1815 roku należała do tzw. Kongresówki. W 1825 r. Kobyłka liczyła 28 domów i 350 mieszkańców. W 1895 r. na pograniczu Kobyłki i Wołomina powstał wybudowany przez Wacława Nałkowskiego rodzinny dom Zofii Nałkowskiej, nazywany Domem nad łąkami.
thumb|upright|Kościół Świętej Trójcy w 1900 r. Z uwagi na dogodne położenie w pobliżu kolei warszawsko – petersburskiej oraz bogate złoża gliny, w okolicy miasta zakładano liczne odkrywki gliny. W Kobyłce głównymi funkcjonującymi cegielniami były cegielnia Źródnik i cegielnia Dyonizy. Wraz z rozwojem kolei, nastąpił rozwój Kobyłki. W 1899 roku pojawiła się prywatna inicjatywa, której celem było utworzenie prywatnego połączenia kolejowego pomiędzy Wołominem a Radzyminem w celu ułatwienia przewozu osób i towarów. Planowane połączenie miało przebiegać na linii Wołomin – Kobyłka – Rościszewo (gdzie miało się łączyć z kolejką marecką) – Wołominek – Czarna – Zenonów – Zagościniec – Radzymin.