Marusia z Bogusławia (oryg. ukr. Маруся Богуславка) – duma powstała najprawdopodobniej do XVII wieku.

Marusia z Bogusławia należy do grupy dum opisujących walki między Kozakami zaporoskimi a Turkami, których bohaterami są postacie fikcyjne, lecz typowe dla środowiska kozackiegoW. Mokry, Od Iłariona do Skoworody, s.202. Jej pierwszy autor jest nieznany. Po pierwszym wykonaniu duma weszła do ustnej tradycji kozackiej, ulegając typowym dla utworów swojego gatunku przekształceniom – była równolegle wykonywana przez wielu wędrownych artystów (kobziarzy, lirników), którzy zachowując zasadniczą treść i przesłanie dumy dokonywali mniejszych lub większych zmian w jej tekścieW. Mokry, Od Iłariona do Skoworody, s.51.

Marusia z Bogusławia porusza temat utraconej ojczyzny i tęsknoty za nią – jej tytułowa bohaterka, chociaż zgodziła się zostać żoną Turka i uważa sama siebie za „zbisurmanioną”, nadal tęskni za ojczystymi stronami. Dowodem jej uczuć jest uwalnianie z tureckiej niewoli Kozaków, których pojmał wcześniej jej mążW. Mokry, Od Iłariona do Skoworody, s.214. Marusia jest ilustracją tezy, iż człowiek urodzony na Ukrainie nie może być szczęśliwy gdzieś indziejW. Mokry, Od Iłariona do Skoworody, ss.52–53.