Zdaniem Włodzimierza Mokrego sposób opisywania zarówno utraconej Ukrainy, jak i warunków traktowania Kozaków przez Turków – wzajemnej nienawiści między nimi świadczą o tym, że Marusia z Bogusławia, podobnie jak inne utwory o tej tematyce, została ułożona przez Kozaka, który naprawdę znalazł się w niewoli tureckiej.
Treść Akcja utworu rozgrywa się w tureckiej twierdzy na Morzu Czarnym, gdzie uwięzionych jest siedmiuset Kozaków, pojmanych trzydzieści lat wcześniej. Do celi Kozaków wchodzi Marusia – córka prawosławnego duchownego z Bohusławia, wzięta do niewoli w czasie jednej z wypraw tureckich, która zgodziła się wyjść za mąż za Turka, będącego właścicielem Kozaków-niewolników. Oznajmia ona zebranym, że przypada właśnie dzień, w którym prawosławni obchodzą Wielką Sobotę. Kozacy przeklinają dziewczynę, że przypomina im w taki sposób o utraconej ojczyźnie. Marusia prosi, by nie wypowiadali się o niej w ten sposób, i obiecuje, że następnego dnia, w Wielkanoc, gdy jej mąż uda się do meczetu, ona wypuści uwięzionych z ciemnicy. Tak też się dzieje: dziewczyna uwalnia więźniów, prosząc, by uciekali do miast ukraińskich, zaś będąc w Bohusławiu opowiedzieli o niej jej ojcu.