W okresie stanu wojennego wiceprzewodniczący Centralnej Komisji do Walki ze Spekulacją oraz przewodniczący Centralnej Komisji Specjalnego Postępowania Porządkowego. W kwietniu 1982 został dokooptowany w skład Rady Głównej Przyjaciół HarcerstwaSłużyć krajowi, "Trybuna Ludu", nr 89, 16 kwietnia 1982, s. 2.. Od 1985 był członkiem Zespołu KC PZPR ds. systemu kontroli w państwieOd A do Z. Dodatek do "Związkowca", nr 5, 10 lutego 1985, s.4.. W styczniu 1987 przeszedł w stan spoczynku.
Członek PPR (1946–1948), a następnie PZPR, działacz społeczny. Wieloletni prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Wietnamskiej. W latach 1987–1989 przewodniczący polskiej sekcji ruchu „Emerytowani Generałowie na rzecz Pokoju i Rozbrojenia”.
Oskarżony przez IPN o zbrodnię komunistyczną: wielokrotne oskarżanie żołnierzy niezłomnych, wobec których wymierzano wyroki śmierci.
W stanie spoczynku działał w Klubie Generałów WP15 lat Klubu Generałów Wojska Polskiego 1996-2011, Warszawa 2011, s. 43..