W 1973 był starszym doradcą wojskowym - zastępcą szefa Polskiej Misji do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. W latach 1971–1981 pełnił odpowiedzialne funkcje studyjno-analityczne w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego jako zastępca pełnomocnika szefa Sztabu Generalnego WP ds. specjalnych, a w latach 1978–1981 pełnomocnik szefa SG WP ds. specjalnych (odpowiadał m.in. za problematykę rozbrojenia i rokowania wiedeńskie dotyczące ograniczenia zbrojeń).

Równolegle ze służbą wojskową działał w Polskim Związku Piłki Nożnej, m.in. w latach 1960–1978 wiceprezes, a następnie prezes PZPN (1978–1981). Od 1960 był także wiceprezesem CWKS „Legia” Warszawa oraz przewodniczącym sekcji piłki nożnej tego klubu. Był członkiem Klubu Honorowych Członków PZPN.

W latach 1981–1985 dyrektor generalny Urzędu Rady Ministrów. Do zakresu jego obowiązków należała kontrola i nadzór nad Biurem Kontroli, Biurem Skarg i Listów, Dyżurną Służbą Operacyjną, koordynowanie komórek kontroli w resortach i urzędach centralnych, wykonywanie innych, doraźnie zlecanych zadań. Od 1985–1986 podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów. Równolegle sprawował w latach 1981–1986 funkcję głównego inspektora kontroli w URM.