Rewolucja marcowa Rozruchy w Wiedniu Po informacjach o wydarzeniach paryskich kanclerz Klemens von Metternich rozpoczął akcję dyplomatyczną wobec Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, Imperium Rosyjskiego i Królestwa Prus, która miała powstrzymać mniejsze państwa od poparcia rewolucji. Jednak rewolucji nie dało się już powstrzymać.
3 marca 1848 na sejmie stanowym w Preszburgu Lajos Kossuth zażądał rządów konstytucyjnych na Węgrzech, jak również wprowadzenia konstytucji dla wszystkich krajów pod berłem Habsburgów. Sejm uchwalił adres do cesarza, zawierający te postulaty. 12 marca w Wiedniu rozpowszechniono treść przemówienia Kossutha w tłumaczeniu na język niemiecki. 13 marca zebrał się sejm stanowy Dolnej Austrii. Studenci wiedeńscy postanowili przekazać sejmowi swoje petycje. Przed budynkiem Stanów zebrał się tłum, a w tym czasie na przedmieściach Wiednia rozpoczęły się rozruchy. Ze strony wojska padły przypadkowe strzały, które wywołały ogólną rewolucję i ustawianie barykad.