Pod wieczór, w nadziei uspokojenia sytuacji, cesarz Ferdynand I udzielił dymisji kanclerzowi Metternichowi, który 14 marca opuścił Wiedeń. W tym dniu udzielono również dymisji ministrowi policji Sedlnitzkiemu. 15 marca wyrażono zgodę na utworzenie Legii Akademickiej i Gwardii Narodowej, a wojsko opuściło stolicę. Cesarz zobowiązał się również do ogłoszenia konstytucji i wprowadzenia monarchii konstytucyjnej.
Rewolucja we Włoszech Armia austriacka we Włoszech była słaba, więc 18 marca rewolucjoniści opanowali Mediolan, a następnie większość innych miast na północy Włoch. 21 marca skapitulował garnizon Wenecji, i ogłoszono tam republikę. 23 marca marszałek Joseph Radetzky wycofał swoje wojska do czworoboku twierdz Peschiera-Mantua-Legnano-Werona. Z wojska zdezerterowało około 80% żołnierzy (głównie pochodzenia włoskiego), więc pozostało mu tylko około 50 tysięczne wojsko. Podobnie było z flotą, gdzie zdezerterowało około 30% marynarzy, a reszta floty schroniła się w Trieście.
23 marca wojska Królestwa Sardynii pod dowództwem króla Karola Alberta wkroczyły do Lombardii, i zajęły ją.