Zabudowa w południowej części ulicy powstała w II połowie XVIII wieku. Działki nr 21-23 należały do rodziny Ossowskich (do 1835 r.) W I połowie XIX wieku były tu: browar, gorzelnia, suszarnia, studnia i stajnia, stanowiące zaplecze kamienicy przy ul. Jezuickiej 26.
W 1869 r. w posesji nr 8 na narożniku z ul. Ku Młynom powstała fabryka octu i magazyn skór, a następnie zadaszona łaźnia na palach, w której znajdowały się kabiny kąpielowe. Podobna łaźnia powstała na działce nr 6, będącej do 1844 r. ogrodem należącym do posesji Jezuicka 4. Polskich właścicieli (rodzina Wołowskich) przez cały okres zaborów posiadała działka nr 7, stanowiąca jedną całość z domem przy ulicy Jezuickiej 8.
Na posesji nr 2 od 1786 r. istniała garbarnia skór twardych, prowadzona przez Michała Zamoiskiego, oraz jego syna mistrza garbarskiego Gottloba Fryderyka Zamoiskiego. W 1846 r. nabył ją mistrz garbarski Ludwig Buchholz przybyły z Koronowa. Rozwinął on swoje przedsiębiorstwo do tego stopnia, że w 1861 r. wystawił zmechanizowaną garbarnię przy ulicy Garbary (obecnie teren Wyższej Szkoły Gospodarki). W domu przy ul. Przyrzecze, po przeniesieniu garbarni do nowych pomieszczeń, urządzono sklep sprzedaży skór i przyborów szewskich.