Mordowani byli także wzięci do niewoli powstańcy. Jedna z największych egzekucji miała miejsce na Powiślu, gdzie po nieudanym szturmie na Most Poniatowskiego kilkudziesięciu słabo uzbrojonych żołnierzy z 1138. i 1139. plutonów III Zgrupowania AK „Konrad” zostało odciętych w domu przy al. 3 Maja nr 2. Podczas niemieckiego kontrataku w dniu 3 sierpnia 1944 czołgi rozbiły bramę domu, a przerażeni mieszkańcy wywiesili białą flagę. Żołnierze AK zdołali pozbyć się broni i powstańczych opasek, a następnie wmieszali się w grupę cywilów. Po opanowaniu domu Niemcy oddzielili mężczyzn od kobiet, po czym rozpoczęli selekcję. Przy wyszukiwaniu powstańców aktywnie pomagała im Barbara Sikora – córka dozorcy, a zarazem znana konfidentka Gestapo (zdradziła ona, iż w domu ukryło się ok. 50 żołnierzy AK). W selekcji uczestniczył również volksdeutsch Koenig, który jednak nie wskazał żadnego powstańca, a nawet uratował kilku żołnierzy. Ostatecznie Niemcy wybrali z tłumu 20 żołnierzy Zgrupowania „Konrad”, których następnie zgromadzili pod łukiem wiaduktu (tzw. ślimak). Lokatorka domu zdołała jeszcze przekupić strażników i wyciągnąć z grupy skazańców Zbysława Przepiórkę ps. „Zbyszko”. Prawdopodobnie jeszcze tego samego dnia pozostałych 19 jeńców rozstrzelano pod wiaduktem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Masakra przy ulicy Brackiej w Warszawie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.