Katastrofa lotu Air New Zealand 901 – wypadek lotniczy, który miał miejsce 28 listopada 1979 o godzinie 12:49 na Antarktydzie. McDonnell Douglas DC-10 nowozelandzkich linii Air New Zealand rozbił się o wulkan Erebus. W wypadku zginęło wszystkich 237 pasażerów i 20 członków załogi.
Pierwsze dochodzenie wykazało, że wypadek był wynikiem błędu pilota, ale powszechne żądania dokładnego zbadania sprawy doprowadziły do powołania specjalnej komisji, która miała za zadanie dogłębne wyjaśnienie przyczyn wypadku. Komisja, której przewodniczył sędzia Peter Mahon, doszła do wniosku, że wypadek spowodowało niepoinformowanie załogi o zmianach współrzędnych lotu, które nastąpiły w nocy poprzedzającej zdarzenia. W rezultacie samolot leciał około 44 km na wschód od zaprezentowanej pilotom ścieżki lotu, kiedy zderzył się z wulkanem.
Wypadek do dziś jest najtragiczniejszym w historii Nowej Zelandii.
Samolot Samolot, który uległ wypadkowi, to McDonnell Douglas DC-10-30 o numerze seryjnym 46910, oddany do użytku w listopadzie 1974. Był to 182. wyprodukowany samolot tego typu. Do Air New Zealand trafił 14 grudnia 1974, po czym otrzymał numer rejestracyjny ZK-NZP. Maszyna napędzana była trzema silnikami General Electric CF6-50C.