thumb|Wnętrze ohelu, w którym pochowano Naftalego Cwi Jehudę Berlina i Chaima Sołowiejczyka na cmentarzu żydowskim w Warszawie Naftali Cwi Jehuda Berlin, znany także jako Hirsz Lejb Berlin lub pod akronimem Netziv (hebr. נפתלי צבי יהודא ברלין; ur. 20 listopada 1816Polski Słownik Judaistyczny podaje bez daty dziennej 1817 w Mirze, zm. 10 sierpnia 1893 w Warszawie) – rabin ortodoksyjny, rektor jesziwy w Wołożynie, autor licznych dzieł talmudycznych.
Życiorys Urodził się w Mirze w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej. Ojciec Jaakow był talmudystą, jednak nie posiadał tytułu rabina; matka w pierwszej linii była potomkinią rabina Meira Eisenstadta (1670–1744).
W 1831 wziął ślub z córką rektora wołożyńskiej jesziwy Icchakiem ben Chaimem z Wołożyna.
W 1854 przejął po swych zmarłych teściu i szwagrze (Eliezerze Icchaku) – kierowanie jesziwą w Wołożynie, którą prowadził do jej zamknięcia przez władze rosyjskie w 1892. W pracy rektora wspomagał go inny szwagier – Józef Dow Ber Sołowiejczyk, z którym zerwał współpracę wobec konfliktu dotyczącego metod nauczania. Sama jesziwa pod rządami Berlina prężnie się rozwijała i zyskała powszechną renomę. Liczba studentów wzrosła z ponad 100 do około 400. Środki na jej utrzymanie były gromadzone w drodze publicznych zbiórek, które swym zasięgiem obejmowały nawet Stany Zjednoczone.