73-74., będąc ambasadorem w Bułgarii zyskał pewien wpływ na Ferdynanda I oraz gabinet premiera Wasyla Radosławowa„New York Times” 19 listopada 1916 w artykule: New Austrian Ambassador is not a stranger pisał przesadnie że: „Yet, in spite of Ferdinand’s Macchiavellianism, Adam Tarnowski and his wife ended by gaining the most extraordinary influence over him, becoming to a great extent the virtual rulers and actual dictators of the kingdom. Prime minister Radoslavoff, a man of the humbles origin, was also wholly subject to their domination. No decision of the Bulgarian Government was taken, without a previous understanding with Count Tarnowski and his full approval.” – Jednak, pomimo makiawelizmu Ferdynanda, Adam Tarnowski i jego żona zyskali ostatecznie naprawdę nadzwyczajny wpływ na niego, zyskując wielki zakres rzeczywistej władzy i faktyczną dyktaturę królestwa. Prezes rady ministrów Radosławow, człowiek niskiego pochodzenia, też całkowicie uległ ich dominacji. Żadna decyzja bułgarskiego rządu nie została podjęta, bez poprzedniego porozumienia z hrabią Tarnowskim i jego pełnej aprobaty.. Adamowi Tarnowskiemu jako ambasadorowi Austro-Węgier udało się skłonić Bułgarię do przystąpienia do sojuszu z Austro-Węgrami i Niemcami m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Adam Tarnowski (hrabia) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.