Jest to również jedyne dzieło Dionizego (z zakresu malarstwa ściennego), które w praktycznie niezmienionej formie przetrwało do naszych czasów.
Wojsław Molé nazywa Dionizego drugim po Andrieju Rublowie wielkim staroruskim ikonografem: chociaż podkreśla, iż dzieła Rublowa miały większą wartość artystyczną, przyznaje obydwu artystom równe miejsce w historii sztuki ruskiejW. Molé, Ikona ruska, s.48. Zdaniem tego samego autora Dionizy rozwinął nowy rodzaj monumentalnych kompozycji oraz nowy wzorzec postaci, oparty na perfekcji rysunku. Sztuka Dionizego była zarazem wyrazem tendencji artystycznych panujących w okresie jednoczenia księstw ruskich przez Wielkie Księstwo Moskiewskie.
Przypisy
Bibliografia W. Molé, Ikona ruska, "Sztuka", Warszawa 1956
Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w XVI wieku Kategoria:Monaster św. Józefa Wołokołamskiego Kategoria:Monaster Terapontowski Kategoria:Rosyjscy ikonografowie