W 1930 roku zdał maturę, pod presją ojca opuścił Lublin i podjął studia w Wyższej Szkole Handlu Zagranicznego w Wiedniu, podczas pobytu w Austrii pracował również w księgarni oraz nawiązał współpracę z Komunistyczną Partią Austrii. W 1932 roku powrócił do Polski, objął funkcję sekretarza Wydziału Wojskowego Okręgowego Komitetu Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy we Lwowie. Podjął również studia historyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, pracował w wypożyczalni książek „Lektura”.
W 1934 roku komórka kierowana przez Bromberga została zinfiltrowana przez kontrwywiad wojskowy, a on sam został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i osadzony w więzieniu Brygidki. Sąd pierwszej instancji oddalił zarzuty, a sprawa została skierowana do Sądu Grodzkiego we Lwowie. 13 marca 1935 roku Sąd Okręgowy we Lwowie skazał go na 3,5 roku więzienia. Karę odbywał we Wronkach oraz w Koronowie. Na mocy amnestii opuścił więzienie w grudniu 1936 roku i udał się do Warszawy, gdzie podjął pracę w wydawnictwie Ferdynanda Hoesicka.