Lata II wojny światowej Po wybuchu II wojny światowej udał się do Lwowa, gdzie zatrudniony został w wydawnictwie „Książnica-Atlas”, które następnie stało się filią Państwowego Wydawnictwa Mniejszości Narodowych przy Radzie Komisarzy Ludowych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Bromberg kierował w wydawnictwie sekcją polską. W marcu 1941 roku wziął ślub z Anną Pauliną Bäcker, miał z tego związku dwie córki, Maję (ur. 1949) oraz Dorotę (ur. 1952).
Po ataku Niemiec na ZSRR został zmobilizowany do Armii Czerwonej i ewakuowany w głąb ZSRR, służył w batalionie budowlanym w Orsku. W 1943 roku wstąpił do tworzonej armii polskiej, skierowany do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, w której służył jako oficer oświatowy, a następnie oficer ds. polityczno-wychowawczych. W maju 1944 roku został szefem wydziału politycznego 2 Dywizji Piechoty, a w czerwcu 1944 roku dowódcą szkoły oficerów polityczno-wychowawczych przy 3 Dywizji Piechoty. W październiku 1944 roku został zastępcą dowódcy 1 Brygady Pancernej ds. polityczno-wychowawczych. W maju 1945 roku został mianowany szefem Zarządu Polityczno-Wychowawczego Marynarki Wojennej. Wojnę zakończył w stopniu majora, został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy oraz Krzyżem Grunwaldu III klasy.