HMS Renown – brytyjski pancernik (przeddrednot) drugiej klasy z ostatnich lat XIX wieku, zaprojektowany jako modyfikacja wcześniejszego typu Centurion. Przeznaczony do pełnienia służby w koloniach, miał słabsze uzbrojenie, większą prędkość i zasięg od budowanych równolegle typowych okrętów liniowych. Zbudowany w Pembroke Dockyard, był wykorzystywany jako okręt flagowy eskadr Royal Navy w Indiach Zachodnich i na Morzu Śródziemnym, oraz jacht rodziny królewskiej podczas dwóch podróży jej członków do Indii. Przeniesiony do rezerwy, w latach 1909−1913 służył jako okręt szkolny dla obsługi kotłowni. Został sprzedany na złom w 1914 roku.
Budowa W budżecie Royal Navy na 1892 rok znalazły się środki finansowe na budowę trzech pancerników, uzbrojonych w nowe, długolufowe działa BL Mk VIII, kalibru 305 mm (12 cali). Ponieważ jednak prace nad tymi armatami opóźniały się, rozpoczęcie budowy dwóch okrętów przesunięto na rok następny, zaś środki na trzeci postanowiono zagospodarować, zlecając prace konstrukcyjne nad pojedynczym pancernikiem drugiej klasy, uzbrojonym w działa 10-calowe (254 mm). Jednym z powodów takiej decyzji była chęć utrzymania ciągłości zatrudnienia w stoczni w Pembroke Dock, z której pochylni spłynął właśnie pancernik „Repulse”.