22 sierpnia 1421 zwołano do Kutnej Hory sejm, na którym podjęto działania mające na celu odparcie najazdu krzyżowców. Pomimo że na sejm nie przybyli taboryci, zdecydowano o koncentracji wojsk husyckich w Českim Brodzie oraz o poselstwie do wielkiego księcia litewskiego Witolda z prośbą o przyjęcie przez niego czeskiej korony.
Przebieg II krucjaty antyhusyckiej I faza krucjaty Papież Marcin V, po wycofaniu się pierwszej krucjaty z terenu Czech, rozpoczął organizowanie nowej wyprawy antyhusyckiej. W tym celu już w maju 1421 roku na Sejm Rzeszy zwołany do Oberwesel przybył nowy legat papieski kardynał Branda de Castiglione. Obradującym przedstawił bullę papieską nawołująca do kolejnej krucjaty.
Wojska krzyżowe miały wejść na teren Czech z dwóch stron. Pierwsza armia złożona z sił zgromadzonych przez książąt niemieckich miała uderzyć od północno-zachodniej strony. Dowodzić tą armią miał margrabia Miśni Fryderyk IV. Druga armia, złożona była w większości z sił węgierskich oraz z rycerstwa śląskiego i oddziałów z Dolnych i Górnych Łużyc. Na czele jej miał stanąć Zygmunt Luksemburczyk, a armia miał uderzyć na Czechy od strony Moraw.