Pierwsze do Czech wkroczyły wojska margrabiego miśnieńskiego. Miało to miejsce 28 sierpnia 1421. Siły krzyżowców opanowały bez walki Žlutice, zdobyły szturmem zamek w mieście Mašťov oraz przystąpiły do oblężenia Žatca. W październiku 1421 roku głównodowodzący siłami husyckimi Jan Žižka ruszył z odsieczą obleganemu miastu. Brak militarnego wsparcia ze strony Zygmunta Luksemburskiego, oraz strach przed zbliżającymi się siłami husyckimi spowodował szybkie wycofanie się sił margrabiego miśnieńskiego Fryderyka spod Žatca i opuszczenie granic Czech.
Wisząca nad krajem nieunikniona zbrojna interwencja Zygmunta Luksemburczyka oraz odparcie zagrożenia ze strony książąt niemieckich, nie skonsolidowały szeregów husyckich. Jesienią miał miejsce kolejny przewrót w Pradze. 19 października 1421 Jan Želivski na czele biedoty miejskiej ponownie opanował miasto oddając władzę nowemu hetmanowi, którym został obwołany Jan Hvězda z Vicemilic. W kraju uaktywniły się siły katolickie wierne Zygmuntowi. W listopadzie doszło do walk na górze Vladař, gdzie taboryci Jana Žižki starli się z siłami katolickimi.