pogląd ten nie budzi obecnie wątpliwości historyków. Mimo tego mityczny obraz postaci Brankovicia pozostaje żywy m.in. w publikacjach i wypowiedziach duchownych Serbskiego Kościoła Prawosławnego. W 1948 biskup Mikołaj (Velimirović) w następujący sposób odniósł się do tej postaci w swoim Kazaniu o neutralnych:
Święty wojownik Miloš Obilić thumb|200px|Fresk z serbskiego monasteru Chilandar na górze Athos, ukazujący Obilicia jako świętego rycerza
Drugim obok mitu cara Lazara centralnym elementem mitu kosowskiego jest postać serbskiego rycerza Miloša Obilicia, który miał, udając nawróconego na islam, dostać się do namiotu sułtana Murada I i zabić go sztyletem.
O ile fakt śmierci sułtana w czasie bitwy na Kosowym Polu nie budzi wątpliwości, to osoba jego zabójcy nie jest określona źródłowo. Pierwszym dokumentem mówiącym o zabiciu sułtana w jego własnym namiocie jest list gratulacyjny przesłany przez senat florencki do króla Bośni Tvrtka I w odpowiedzi na jego pismo ogłaszające zwycięstwo nad Turkami. W tekście tym mowa o dwunastu rycerzach, którzy wdarli się do obozu tureckiego, prowadzeni przez nieokreślonego z imienia wojownika;