Aby zapobiegać rozszerzaniu się Sahary podejmuje się próby zalesienia obszaru pomiędzy południową granicą Sahary a Sahelem. Prace nad ograniczeniem pustynnienia terenów na południe od Sahary rozpoczęto w latach 50. XX wieku. W 2005 roku podczas szczytu Wspólnoty Państw Sahelu i Sahary zainicjowano program Wielki Zielony Mur. Jego początkowym celem miało być zapobiegnięcie dalszemu pustynnieniu obszarów na południe od Sahary. Plan zakładał posadzenie odpornych na suszę drzew w pasie od Senegalu do Dżibuti. Program objął pas o szerokości 15 km, obejmujący łącznie 100 mln hektarów powierzchni. W pracach nad Wielkim Zielonym Murem uczestniczą m.in. Unia Afrykańska i Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa. Na przestrzeni lat państwa Unii Afrykańskiej zaczęły traktować Saharę jako naturalne środowisko, a Wielki Zielony Mur zaczęto przekształcać w strefę przejściową z różnorodną roślinnością i rozwiniętym zrównoważonym rolnictwem. Realizacja programu napotyka duże trudności, do 2015 roku sukcesem zakończyła się realizacja programów lokalnych w Nigerii, Senegalu i Etiopii.
Spośród zwierząt na Saharze żyją m.in. gazele, antylopy oryks, hieny, gepardy, wilki, fenki, strusie, sępy i skorpiony.
Ludność