Północno-zachodnia część Spitsbergenu i Wyspa Niedźwiedzia jest przykryta czwartorzędowymi pokrywami bazaltu.
W centralnych partiach największej wyspy oraz na wyspach Edge’a i Barentsa góry zbudowane są z płaskich warstw skał osadowych. Szczyty Spitsbergenu zbudowane są ze skał metamorficznych.
Rzeźba Svalbard jest górzystym archipelagiem, a obszary nizinne występują głównie w strefie wybrzeża. Znaczna część archipelagu, a zwłaszcza Spitsbergen, zbudowana jest z potężnych gór. W centralnych partiach największej wyspy oraz na wyspach Edge’a i Barentsa pocięte szerokimi dolinami góry, mają strome zbocza i płaskie wierzchołki. Ostre postrzępione szczyty gór są typowe dla północno-zachodniego i południowo-zachodniego wybrzeża Spitsbergenu. Sama nazwa – Spitsbergen (Szpiczaste góry) wzięła się od ostrych i poszarpanych szczytów, wieńczących wieloszczytowe łańcuchy gór. Najwyższy szczyt Svalbardu to Newtontoppen (1713 m n.p.m.). Obszary górskie Svalbardu nie są więc wysokie, a charakterystyczną cechą rzeźby Svalbardu są płaskie i szerokie doliny polodowcowe jak Adventdalen, Sassendalen i Reindalen.
thumb|300px|Krajobraz Spitsbergenu