Ta z krzykiem i płaczem dopadła i podtrzymała mnie. Słyszę nareszcie iż dowódca pociągu nr. 11 woła „odjazd", z całą siłą głosu wołam, jak śmie wołać „odjazd” bez mego zezwolenia. Natychmiast odebrał służbę mój naczelnik stacji, a w parę chwil opatrywali mnie dr. Bernadzikowski, poseł na Sejm we Lwowie i dr. Oświęcimski z Bochni.” Chory dotychczas, t. j. do 4 popołudniu ma się dobrze, przyjmuje znajomych i rozmawia z nimi, lecz zdaje się, że gorączka wieczorem nastąpi.”Zdrowie. Ilustrowany Rocznik Literacki, pod red. G. Kohna, Lwów 1900, str. 327-328.
Pierwsze zachowane utwory Byrskiego datowane są na 1892. Są to pojedyncze poezje dotyczące przede wszystkim rodzinnej miejscowości Kozy, do której poeta był przywiązany przez całe swoje życie. W swoich utworach Byrski poruszał przeróżne tematy. Były to między innymi liryki refleksyjne dotyczące otaczającego go świata przyrody, zdarzały się również liryki miłosne. Koziański poeta przez całe życie zafascynowany był przyrodą, szczególnie górską. Jego poezje przepełnia przekonanie o małości człowieka w ogromnym świecie. Koniec wieku XIX to czas pierwszych prób tłumaczenia poetów niemieckich przez Byrskiego. Jego ulubionymi twórcami, których chętnie przekładał, byli: Friedrich Schiller, Nikolaus Lenau czy Heinrich Heine.