W marcu 1915, mieszkając w Trzebini, Byrski napisał najbardziej patriotyczny utwór ze wszystkich, które popełnił. Był to utwór Trzy sieroty, wymierzony przeciwko trzem zaborcom. W krótkim wstępie poeta jasno zaznacza, że napisał ten utwór jako odpowiedź na oszczerstwa Maximiliana Hardena, niemieckiego publicysty, który w swoim czasopiśmie "Zukunft" zarzucał Polakom zdradę w wojnie 1914. Harden tłumaczył niepowodzenia państw centralnych zdradą ludności polskiej, a przede wszystkim polskich legionów, które miały pomagać Rosji.
Wojenne działania Byrskiego, w tym przede wszystkim szerzenie języka polskiego na stacji w Trzebini, doprowadziły w 1916 do jego zwolnienia i przeniesienia do Krakowa. Była to dla niego degradacja. W swoim życiorysie Byrski wspomina, że czasy spędzone w Krakowie były dla niego i jego rodziny ciężkie pod względem materialnym. Korzystał jednak pod względem duchowym. Właśnie wtedy powstał kolejny cykl sonetów artysty Kraków 1916 r., w których poeta opiewał historię miasta. thumb| Wincenty Byrski z córką Anną w Krakowie. Budowa Kopca Piłsudskiego Po zakończeniu wojny w 1918 Byrski został rehabilitowany i przeniesiony do Bielska, gdzie pełnił funkcję naczelnika stacji aż do przejścia na emeryturę. W Bielsku zaangażował się najpierw w polonizację personelu stacyjnego, a później w działalność polityczną.