12 Uralska Dywizja Strzelecka (ros. 12-я Уральская стрелковая дивизия) – związek taktyczny piechoty Białych na Syberii podczas wojny domowej w Rosji.
Historia 4 października 1918 r. w Jekaterynburgu została sformowana 2 Kadrowa Dywizja Strzelecka Omskiego Okręgu Wojskowego III Uralskiego Korpusu Armijnego. Składała się z 4, 6 i 8 Uralskich Kadrowych Pułków Strzelców Górskich (przemianowanych wkrótce na 5, 6 i 8 Kadrowe Pułki Strzeleckie), 2 Kadrowej Kompanii Inżynierskiej i Uralskiego Kadrowego Dywizjonu Artylerii. Na pocz. grudnia 2 Kadrowa Dywizja Strzelecka, stacjonująca w Tomsku, została przeformowana w 12 Uralską Dywizję Strzelecką. W skład dywizji wchodziły 45 Syberyjski Pułk Strzelecki, 46 Isetstki Pułk Strzelecki, 47 Tagiłski Pułk Strzelecki i 48 Turyński Pułk Strzelecki i 12 Uralski Strzelecki Dywizjon Artylerii. Dywizja trafiła na front na przełomie 1918/1919 r., bez 46 Isemskiego Pułku Strzeleckiego, który pozostał w Tomsku w celu pełnienia służby garnizonowej. Została podporządkowana VI Uralskiemu Korpusowi Armijnemu Armii Zachodniej. Podczas ciężkich walk ofensywnych z wojskami bolszewickimi w toku wiosennej ofensywy wojsk Kołczaka poniosła duże straty. Pod koniec maja 1919 r., po rozformowaniu korpusu, podporządkowano ją Ufimskiej Grupie Wojskowej 3 Armii Frontu Wschodniego.