Odległość w jakiej muszą znaleźć się dodatnie jony od drutu określa wzór
gdzie rL – promień rury licznika, q – gęstość liniowa ładunku przestrzennego jonów dodatnich (na jednostkę długości drutu), ΔV – przewoltowanie, czyli różnica pomiędzy napięciem roboczym licznika a napięciem progowym. Gdy upłynie czas restytucji, jony dodatnie docierają do katody i zostają tam zneutralizowane.
Przykładowe czasy W liczniku Geigera-Müllera wypełnionym mieszaniną argonu (94,5%) i alkoholu metylowego pod ciśnieniem 100,1 mm Hg czas martwy wynosi 1,4·10-4 s, a czas restytucji 2,3·10-4 s. W poniższej tabeli podane są wartości czasu martwego dla kilku rodzajów detektorów.
Rodzaj detektora Czas martwy[s] komora Wilsona 100 komora pęcherzykowa 1 komora jonizacyjna (jonowa) 10−2 komora iskrowa 10−2 licznik Geigera-Müllera 10−4 licznik półprzewodnikowy 10−6 komora jonizacyjna (elektronowa) 10−6 licznik scyntylacyjny 10−6÷10−9