Pustelnia św. Tichona w Kałudze () – męski klasztor prawosławny w Kałudze.
Monaster został założony w połowie XV wieku przez późniejszego świętego mnicha Tichona z Kaługi (zm. w 1492, kanonizacja 1551)A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.226. W XVI stuleciu zyskał opiekę kilku rodów bojarskich (Romanowowie, Łopuchinowie, Borotynscy i Bariatinscy), stał się również znanym ośrodkiem pielgrzymkowym.
Złożony wyłącznie z drewnianych obiektów monaster całkowicie spłonął w okresie wielkiej smuty. Jego odbudowa miała miejsce w 1630. Ponownie kompleks obiektów monasterskich był w całości wzniesiony z drewna; oprócz zabudowań mieszkalnych i gospodarczych w jego skład wszedł sobór Zaśnięcia Matki Bożej, cerkiew Trzech Świętych Hierarchów oraz cerkiew-refektarz św. Mikołaja. Monaster nie odzyskał jednak dawnej świetności i od 1684 do 1764 działał jako filia Monasteru Dońskiego. W latach 1677–1686 dokonano zasadniczej przebudowy kompleksu obiektów klasztornych. Cerkwie Trzech Świętych Hierarchów i Zaśnięcia Matki Bożej zostały rozebrane i zastąpione murowanym soborem Przemienienia Pańskiego. Całość otoczono murem z cerkwią nadbramną.