Na przełomie XVIII i XIX wieku ponownie wzrosło znaczenie pustelni św. Tichona jako ośrodka duchowego, co przełożyło się również na stan materialny klasztoru, należącego w połowie XIX wieku do najbogatszych monasterów guberni kałuskiej. W ostatnich 20 latach dziewiętnastego stulecia ponownie doszło do całkowitej przebudowy monasteru: w 1888 poświęcono nowy sobór Przemienienia Pańskiego, wzniesiony na miejscu poprzedniego, z dwoma ołtarzami bocznymi Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej i Narodzenia św. Jana Chrzciciela. W soborze znajdowała się raka z relikwiami św. Tichona z Kaługi. Zbudowano również nowe budynki mieszkalne, szpital z cerkwią Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” oraz cerkiew-refektarz św. Mikołaja. W latach 1892–1894 w sąsiedztwie głównego soboru wzniesiono pięciokondygnacyjną dzwonnicę o wysokości 70 mA. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.226–227. W ostatniej kolejności dokonano przebudowy cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, która zyskała wysoką na 40 metrów kopułę ponad nawą główną. Dzwonnica monasterska była widoczna z odległości ok. 20 kilometrówA. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.227.