Według opinii Cysata komety krążyły wokół Słońca. Wykazał on w tym samym czasie, że orbita komety była nie kołowa, ale paraboliczna. Opis komety, który zawarł w monografii charakteryzuje bardzo duża szczegółowość. Cysat widział przez teleskop wystarczająco dużo szczegółów, aby jako pierwszy opisać jądro komety, był w stanie śledzić zmiany jego wyglądu. Jego rysunki jądra komety były wykorzystywane przez innych na mapach. Obserwacje komety wykonane przez Cysata były tak szczegółowe, że w 1804 nadal uważano je za jedne z doskonalszych.
Praca Cysata opisuje też obserwacje Wielkiej Mgławicy w Orionie (jest on czasami, prawdopodobnie omyłkowo, uznawany za odkrywcę tej mgławicy), której naturę porównał do natury komety.
Późniejsze lata życia W 1620 Cysat obserwował całkowite zaćmienie Księżyca. W latach 1624–1627 był rektorem Kolegium Jezuickiego w Lucernie. W 1627 wyjechał do Hiszpanii, gdzie uczył w jezuickim Colegio Imperial de Madrid. W 1630 wrócił do Ingolstadt, w 1637 został rektorem w Jezuickim Kolegium w Innsbrucku, a w 1646 w kolegium w Eichstätt.