Historia mały|lewo|Sławogród – pokazowa budowla wzorowana na słowiańskich grodziskach Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski oraz Pomorza, ma metrykę średniowieczną i jest notowana od XIII wieku. Wymieniona została w 1334 po łacinie jako civitas Tempelborch, 1345 opidum Tempilburg, 1521 Czaplinek, 1564/65 Czaplinek albo Tempelborg, 1944 Tempelburg.
.
.
. Niedługo potem dostał się pod zwierzchnictwo elektorów brandenburskich, a następnie królów polskich.
Prawa miejskie Czaplinek otrzymał w 1291 i założony został na prawie polskim. W 1300 komandoria czaplinecka przyłącza się do Nowej Marchii. Około 1319-1320 dobra templariuszy przejmują joannici, miasto zostało włączony do biskupstwa kamieńskiego. W 1366 ziemie te nabył król Polski Kazimierz III Wielki. W 1380 zamek zburzony został przez Pomorzan. W 1407 powstało starostwo drahimskie z Czaplinkiem, leżące na północnych krańcach Wielkopolski w województwie poznańskim w Koronie Królestwa Polskiego. W latach 1521–1524 miasto zobowiązane zostało do wysyłania wozów na wyprawy wojenne.