Ale Roza Eskenazi nie była zdrajczynią czy kolaborantką. Wykorzystywała swoją uprzywilejowaną pozycję aby wspierać miejscowy ruch oporu, w swoim domu ukrywała jego członków, a nawet angielskich agentów. Ratowała też Żydów z Aten i Salonik. Ocaliła od deportacji do Auschwitz własną rodzinę. W 1943 roku jej działalność wydała się i Eskenazi została aresztowana. W więzieniu spędziła trzy miesiące, zanim wspólne działania syna i niemieckiego kochanka zakończyły się jej uwolnieniem. Resztę wojny spędziła w ukryciu, bojąc się, że może zostać ponownie aresztowana.
Lata powojenne W czasie swojej długiej kariery Roza nawiązała dobre stosunki nie tylko z pracującym dla Columbia Records Vassilisem Toumbakarisem, ale także z Minosem Matsasem, który założył Odeon/Parlophone. To umożliwiło jej działania na rzecz kariery wielu innych znanych artystów, w tym Mariki Ninou i Stelli Haskil. Przedstawiła je związkowi muzyków Allilovoithia, wkrótce potem nagrywały już z Vassilisem Tsitsanisem.