Po wojnie, w 1949 roku, Roza wróciła do Patras, żeby wyrobić sobie nowy dowód tożsamości. Dała tam również kilka koncertów, ale prawdziwy punkt zwrotny w jej życiu nastąpił, kiedy spotkała Christosa Philipakopoulosa, młodego oficera policji, młodszego od niej o prawie trzydzieści lat. Pomimo różnicy wieku zakochali się w sobie. Ten związek, w takiej czy innej formie, trwał do końca życia Rozy.
Chociaż Roza występowała na całych Bałkanach, to dopiero w 1952 roku po raz pierwszy pojechała w tournée po Stanach Zjednoczonych aby występować przed tamtejszymi społecznościami Greków i Turków. Podróż była sponsorowana przez Parthenon Restaurant and Bar w Nowym Jorku i trwała kilka miesięcy.
To było pierwsze z jej zagranicznych tournée. W 1955 roku albański impresario, Ayden Leskoviku, z Balkan Record Company, zaprosił ją na występy i nagrania w Stambule, mieście, w którym się urodziła. Ostatecznie nagrała dla niego około czterdziestu piosenek i dostała za nie około 5000$. Chociaż była to stosunkowo mała suma, później twierdziła, że jej gaża i napiwki były dziesięć razy większe.