Nauka o grzechu pierworodnym Duże kontrowersje wzbudziła nauka Flaciusa o grzechu pierworodnym. W traktacie De peccati originalis aut veteris Adami appellationibus et essentia utrzymywał, że grzech pierworodny jest substancją człowieka, a nie jedynie przypadłością, jak uważał Strigel. Sformułowanie to padło w polemice z synergistami, posądzanymi o semipelagianizm, jednak ubrano je w słowa właściwe dla manichejczyków. Flacius rozróżniał materialną i formalną substancję człowieka – pierwszą utożsamiał z grzechem pierworodnym, drugą za doskonałą, gdyż stworzoną na obraz Boży. F. Bente odrzuca twierdzenie przeciwników Flaciusa, że ten uważał szatana za stwórcę natury człowieka. Ostatecznie w Formule zgody odrzucono zarówno utożsamienie grzechu pierworodnego z naturą człowieka, jak i poglądy synergistów umniejszających jego znaczenie. Wersja HTML: XV. The Flacian Controversy..