Edmund Heines (ur. 21 lipca 1897 w Monachium, zm. 30 czerwca 1934 tamże, w więzieniu Stadelheim) – niemiecki wojskowy i polityk, gauleiter NSDAP, poseł do Reichstagu (1930–1933), oficer SA, prezydent policji we Wrocławiu. Zamordowany podczas nocy długich noży.
Życiorys Uczestniczył jako ochotnik w I wojnie światowej a po jej zakończeniu wstąpił najpierw do Freikorps Oberland a następnie do Freikorpsu Gerharda Roßbacha. W 1920 dowodził oddziałami Roßbacha, które stacjonowały w powiecie gryfińskim. Po otrzymaniu informacji, że jeden z pracowników rolnych zamierza zdradzić policji szczegóły nielegalnego transportu broni, Heines wraz z towarzyszami zabił podejrzanego o zdradę. Następnie zbiegł do Bawarii, gdzie nie sięgał pruski wymiar sprawiedliwości.
Heines uczestniczył w puczu monachijskim. Aresztowany w 1923. 2 września 1926 bawarski oddział Freikorpsu Roßbacha pod dowództwem Heinesa został wcielony do SA. W opisie policyjnego informatora, Heines był najbardziej przedsiębiorczym i gorliwym dowódcą w strukturach monachijskiego SA.