Miejscem narodzin partii był Liban. Socjal-nacjonaliści wrogo nastawieni byli wobec komunistów, Falangi Libańskiej, Nadżdżady, imigracji żydowskiej, i francuskich władz mandatowych. Sa’ada negujący istnienie odrębnego libańskiego (Libańczycy byli według niego częścią narodu syryjskiego) pozostawał także w konflikcie z rządem Libanu. W lutym 1937 roku bojówki partii starły się z policją w mieście Bikfajja. Wkrótce po incydentach Sa’ada został aresztowany, a następnie udał się na emigrację do Europy i Ameryki Południowej. W efekcie partia uległa marginalizacji, była izolowana i nie odegrała większej roli w walce o niepodległość Libanu i Syrii.
Incydentalne przypadki zaangażowania partii w walkę o niepodległość miejsce miały w 1943 i 1945 roku. W 1943 roku bojówki partii wzięły udział w obronie rządu Libanu przez wojskami francuskimi w regionie Kada Alajh, a w 1945 roku wypędziły garnizon francuski z cytadeli w syryjskiej Hamie.
W marcu 1947 roku Sa’ada powrócił do Libanu. Partia bezskutecznie wystartowała w wyborach w Libanie w maju 1947 roku. Odniosła w nich porażkę i nie zdobyła żadnego mandatu.