Stała się bezczynna, mówiła nie na temat, mechanicznie powtarzała pozdrowienia i ostatnie słowa, jakie do niej skierowano albo przestawała mówić wcale. Jednak pytana o swoje dzieła, odpowiadała trzeźwo.

Zmarła w 1961 w swoim pokoju w Viareggio po wcześniejszym dwutygodniowym pobycie w klinice Sióstr Służebnic Matki Bożej Bolesnej, który nie wpłynął na poprawę jej stanu. Jej ciało spoczywa we Florencji, w głównym krużganku kościoła Zwiastowania, dokąd zostało przeniesione w 1973. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył o. Gabriel Roschini, włoski mariolog i profesor Uniwersytetu Papieskiego na Lateranie, zafascynowany twórczością Valtorty i wyrażający uznanie dla sposobu przedstawiana Matki Bożej w jej pismach.

Opinie Kościoła Władze kościelne początkowo zezwoliły na druk książek Valtorty, potem jednak uznały, że głoszone przez pisarkę i jej zwolenników tezy, że treść tej literatury została podyktowana z Nieba, może przynieść złe skutki. Na podstawie dekretu papieża Jana XXIII z 16 grudnia 1959 roku Świętego Oficjum wprowadziło dzieło na Indeks Ksiąg Zakazanych.

W 1966 usunięcie przez Pawła VI artykułów 1399 i 2318 z Kodeksu Prawa Kanonicznego zniosło wymóg starania się o kościelną zgodę dla publikowania pism tego rodzaju.