Korzystała z pomocy agentów służb specjalnych państw alianckich, przede wszystkim Wielkiej Brytanii. Pierwotnie rozpoczęcie powstania planowano już na sierpień, ale ostatecznie przesunięto datę na początku 1919 r. Wokół organizacji zgromadziły się wszystkie antybolszewickie siły Turkiestanu – kadeci, mienszewicy, eserzy, rosyjscy nacjonaliści, basmacze, duchowieństwo muzułmańskie. Sztab organizacji nawiązał kontakt z atamanem Kozaków orenburskich Aleksandrem Dutowem, dowódcą Armii Ochotniczej gen. Antonem Denikinem, przywódcami kazachskiej Ałasz-Ordy, władzami Emiratu Buchary i zakaspijskimi białogwardzistami. Podpisano umowę z gen. Wilfridem Mallesonem, przedstawicielem Wielkiej Brytanii na obszar Azji Środkowej, dzięki czemu uzyskano pomoc w postaci 100 mln rubli, 16 dział górskich, 40 karabinów maszynowych, 25 tys. karabinów ręcznych i dużej ilości wyposażenia wojskowego. Jednakże w październiku 1918 r. Sowieci wpadli na trop konspiracji, wprowadzając do niej następnie swoich agentów. W rezultacie większość przywódców zbiegła z Taszkentu na prowincję, a niektórzy zakonspirowali się. Pomimo tego 27 grudnia utworzono Komitet Tymczasowy na czele z b.