dowódcą bolszewickim i wojenkomem Konstantinem Osipowem.
Przebieg powstania Wybuch powstania planowano na 25 stycznia 1919 r., ale wskutek licznych aresztowań rozpoczęło się ono w nocy z 18 na 19 stycznia. Na jego czele stanął K. P. Osipow jako dyktator. Siły powstańców liczyły ok. 2 tys. ludzi. Planowali oni przechwycić centralne warsztaty kolejowe, gdzie znajdował się arsenał miejscowych oddziałów bolszewickich. Dzięki temu mogliby uzbroić kolejny tysiąc osób. Osipow liczył na przejście na jego stronę w krytycznym momencie lewicowych eserów, którzy pozostawali w konflikcie z rządzącymi faktycznie bolszewikami. Główną siedzibą powstańców stały się koszary 2 Syberyjskiego Zapasowego Pułku Strzeleckiego. 19 stycznia rano zostali tam zaproszeni 3 bolszewiccy członkowie władz Turkiestańskiej Autonomicznej Radzieckiej Republiki Socjalistycznej, tj. przewodniczący Wsiewołod Wotincew, stojący na czele CzeKa I. P. Fomienko i N. W. Szumiłow, których natychmiast rozstrzelano. Do końca następnego dnia zostało ogółem zabitych 12 komisarzy bolszewickich, czyli prawie wszyscy członkowie rządu. Większa część miasta do końca 19 stycznia bez poważniejszych walk znalazła się pod kontrolą powstańców. Pomimo tego sukcesu powstanie zaczęło jednak przebiegać niekorzystnie.