Zmarł w 1967 roku i został pochowany na cmentarzu wojskowym Łukjanowka w Kijowie.
Włożył wiele zaangażowania, trudu i inwencji w rozminowanie terenów Pomorza i Górnego Śląska, a w 1946 roku Dolnego Śląska i znowu Pomorza, jako szef Wydziału Inżynieryjnego Okręgu Wojskowego nr II. W czasie rozminowania był wyczulony na straty żołnierzy. Robił wiele aby straty były minimalne. Zapamiętano go jako oficera z dużym doświadczeniem bojowym, odpowiedzialnego i wymagającego, lubianego przez podwładnych. Z wielką życzliwością odnosił się do Polaków.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari (1945) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1944) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1945) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: po raz pierwszy 1946 „za pełną poświęcenia pracę w akcji siewnej”.) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1946) Medal za Warszawę 1939–1945 (1946) Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1951) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”