Po 1680 wielki elektor, książę Brandenburgii Fryderyk Wilhelm przekazał należącą do niego świątynię na czas nieokreślony wspólnocie ewangelicko–reformowanej, która w 1688 odprawiła w niej swoje pierwsze nabożeństwo. W latach 1702–1703 organistą w kościele był młody Georg Friedrich Händel.
W 1851 wspólnota parafialna zastąpiła dotychczasowe, barokowe organy nowym instrumentem zbudowanym przez zakład organmistrzowski Friedrich Wilhelm und August Ferdinand Wäldner. W latach 1883–1896 dokonano regotyzacji wnętrza świątyni według wówczas przyjętych zasad.
W latach 1957–1959 z inicjatywy fundacji Institut für Denkmalpflege dokonano, w warunkach niedostatku materiałów, renowacji bryły zewnętrznej i wnętrza świątyni.
W latach 1996–2005 fundacja Stiftung Dome und Schlösser in Sachsen-Anhalt dokonała gruntownej renowacji katedry i jej otoczenia.
Wygląd zewnętrzny thumb|Katedra wśród staromiejskiej zabudowy Katedra jest położona nad odnogą Soławy na zachodnim krańcu Starego Miasta. Bryła budowli kształtuje razem z budynkiem Nowej Rezydencji i zamkiem Moritzburg sylwetkę architektoniczną miasta od strony Soławy i zarazem stanowi istotny akcent placu Domplatz.
Długość katedry wynosi 68 m, szerokość 20 m, a wysokość 18 m.